Korte dagen

De dagen worden weer korter…

Even ons moeder bellen wat we met de kerst doen.

kerst

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Dopamine pandemie

Als muzikant en schrijver beleef ik plezier aan het creëren. Maar ook het promoten op sociale media voorziet in een behoefte. Zo ontving ik in 2012 tientallen hartjes en duimpjes op een blog. Ondanks het bescheiden aantal (een stuk of dertig), was het een persoonlijk record en het voelde als viraal gaan. Een dag om nooit te vergeten. Ik viel met wiebelende tenen in slaap.

Zodra het aantal hartjes en duimpjes over de honderd loopt, krijgt men te maken met kritiek van opiniemakers en reageerders. Vroeger zaten opiniemakers achter de kassa van de buurtsuper en spraken reageerders elkaar in het café tegenover de kerk. Men geloofde bijvoorbeeld dat Elvis Presley een reïncarnatie van de duivel was (serieus!). Sindsdien is er niet veel veranderd. Het moderne taalgebruik is nog steeds doordrenkt met satirische hyperbolen en zwarte humor. Groot verschil is de kwantiteit, want iedereen beheert een café tegenover de kerk, een Facebookaccount. Zangeres en TVOH-coach Anouk verwoordde het kernachtig: “Als je mijn kritiek niet kunt verdragen, dan is de muziekindustrie niks voor jou, want op sociale media is het tien keer erger.”

“Pesten loont.”

Aanleiding voor deze column was recent onderzoek naar pestgedrag in het voortgezet onderwijs. Gedurende vier jaar werden jongeren van 13 tot en met 16 onder de loep genomen. Het onderzoek van Loes Pouwels, promovenda aan de Radboud Universiteit te Nijmegen, was uniek omdat deze groep niet eerder werd bestudeerd op dit onderwerp. Haar conclusie is minstens zo opmerkelijk: “Pestkoppen in het voortgezet onderwijs zijn populairder dan op de basisschool. Pesten loont.”
Als ik daar een beeld bij vorm, dan zie ik een stinkende puber die voor het slapen nog even een blikje energiedrank in de nek schiet, om vervolgens op Facebook een klasgenoot af te zeiken. Zijn vrienden belonen hem met hartjes en duimpjes waardoor hij om kwart over drie met een tevreden gevoel in slaap valt.

Het ontvangen van hartjes en duimpjes stimuleert de aanmaak van dopamine. Het is ook geen nieuws dat het algoritme van Facebook een hoge activiteit en interactie beloont met een hogere notering op andermans tijdlijn. Daardoor krijgen we nog meer dopamine. Plaats er advertenties bij en zie daar: een zelfregulerende verdienmodel. Ik ben liberaal genoeg om te applaudisseren voor zulk een eenvoudig en efficiënt mechanisme, maar de onbekommerde Brabander in mij voelt een botte stomp achter de ogen wanneer de gevolgen van tien jaar sociale media zichtbaar worden. En dan heb ik het niet eens over de app-nek, slapenloosheid en het No Phone Syndrome.

Een heroïnejunk heeft dezelfde drijfveer

Soms ben ik Facebook even beu. Dan deel ik hier en daar wat hartjes en duimpjes uit, een melige opmerking zo links en rechts, maar dat was het dan. Toch duurt het nooit langer dan een paar dagen tot ik weer iets vind om op m’n tijdlijn te plempen. En dan denk: Ja, toch wel leuk en handig.
Ergens voel ik ook een drijfveer die de aantallen van mijn persoonlijk record uit 2012 wil bereiken, of liever nog, wil verbreken. Wat zeg ik? Verpulveren die shit! Een heroïnejunk heeft dezelfde drijfveer: De ultieme roes van het allereerste shotje herbeleven.

Gelukkig heb je geen linkse hobby nodig om de dopamineflow op gang te houden. Een foto van het avondeten, bijvoorbeeld. Er zijn altijd een paar Facebookvrieden die dat een duimpje waard vinden. Schijnbaar moet je dat niet te vaak doen om verzadiging te voorkomen. Dus voorzichtigheid is geboden! Want als je het verzadigingspunt bereikt, dan moet je naar een andere dealer met sterker spul. En die motherfucker staat voor de deur van het publieke debat.

Ik breng wel eens een bezoekje aan Geen Stijl, Powned en TPO. De filmpjes en artikelen vind ik even tenenkrommend als hilarisch, dus waarom zou ik mezelf dat plezier ontnemen.
Toen de IQ/Afkomst-discussie losbarstte, werd het mij te gortig. Ik besloot – met de uitspraak van Anouk in het achterhoofd – de rode loper van het publieke debat te betreden.

Een genuanceerde, kritische toon komt er bekaaid vanaf

De Facebookpagina’s van “populistische” politieke partijen en media staan vol inhoudsloze, sarcastische reacties op berichten die het amateurisme van ons kabinet blootleggen. Op de accounts van “traditionele” partijen komen de meeste reacties óók van populisten. Overal zie je hetzelfde patroon: Hoe lomper en grover het taalgebruik, hoe meer hartjes en duimpjes een reageerder ontvangt. Een genuanceerde, kritische toon komt er bekaaid vanaf.

Vol goede moed begon ik gesprekken aan te knopen. Bij de populaire reageerder kreeg ik een stortvloed botte opmerkingen van zijn/haar fans. Een dialoog met de gematigde reageerder verliep meestal wat constructiever. Het was vaak de weg van de lange adem, maar uiteindelijk bleek dat we het redelijk met elkaar eens waren.

Ik kon het niet laten om een column te schrijven in de hoop dat de gesprekken wat vlotter zouden verlopen. Naast een hoop leuke reacties, ontving ik ook een paar berichten uit de sarcastisch-rechtse hoek. De logica was meestal: linkse hobby, dus subsidie, dus terroristenknuffelaar, dus gevaar de samenleving.
Desondanks werd het mijn best gelezen schrijfsel tot nu toe.
Ik verkocht zelfs een paar boeken.
En dat knaagt.

Het knaagt ook aan mijn dealer. Begin dit jaar uitte Mark Zuckerberg zijn zorgen:
There’s too much sensationalism, misinformation and polarization in the world today. Social media enables people to spread information faster than ever before, and if we don’t specifically tackle these problems, then we end up amplifying them.

Polarisatie komt van drie kanten

Wat in 2005 begon als een onschuldige platform voor scholieren is uitgegroeid tot een gigantische, onschatbare invloed op de publieke opinie. Onschatbaar omdat het nieuws wordt opgeblazen met hysterische opiniestukken waarbij lachen en huilen moeiteloos in elkaar overgaan. Verwarring zaaien is immers goed voor de kijkcijfers… en voor de peilingen. De concurrentie in de florerende dopaminehandel is bikkelhard.

Ik weet het zeker. Polarisatie komt van drie kanten. Populisten wakkeren het aan met apocalyptische toekomstbeelden, de regering voedt het door te blunderen bij het leven, commerciële belangen maken het ontembaar.

Sinds vorige week is de grootste Braziliaans krant Folha de São Paulo gestopt met publiceren op Facebook. Liever 180.000 bezoekers minder, dan meewerken aan de tweedeling, zo luidt het devies. Hoofdredacteur Sérgio D’Avila erkent dat zijn symbolische actie nauwelijks effect zal hebben. Maar voor de knaken hoeft de krant het niet te doen; Facebook betaalt niet of nauwelijks voor de content die zij plaatsen.

Jong geleerd, oud gedaan. Verstand komt blijkbaar niet altijd met de jaren.

kringloop

Illustratie: Adje Cantato

Posted in Column | Leave a comment

De hamvraag rondom IQ vs. Afkomst

De laatste vijftien jaar wordt de politiek gedomineerd door één onderwerp. Als iemand vraagt naar je politieke voorkeur, dan kun je net zo goed meteen doorpakken naar het asielbeleid en de integratieproblematiek.

Vorige week kreeg dit onderwerp een nieuwe dimensie, en dat vanwege een interview uit 2016. Daarin koppelde FvD-politicus Yaraz Ramautarsing intelligentie en etniciteit aan de kansen op de Nederlandse arbeidsmarkt. Dit heeft, linksom of rechtsom, niets te maken met de juridische definitie van discriminatie of racisme. Maar omdat Forum voor Democratie uitspreekt liever kansrijke dan kansarme vluchtelingen te verwelkomen, is het logisch dat de achterliggende vraag wel wordt gesteld. Of anders gezegd: Ik kan geen reden bedenken om het niet te doen.

“Moet een IQ-test onderdeel worden van de asielprocedure?”

Als ik Nederland vergelijk met een werkgever, dan begrijp ik Ramautarsing volledig. Heb je de keuze tussen twee kandidaten met gelijke kwaliteiten, dan kun je de benoeming aan een intelligentietest koppelen. Niks mis mee. Een IQ-test voor asielzoekers daarentegen is lastiger. Nederland is namelijk meer dan alleen een werkgever.

Schijnbaar bedraagt het IQ van de gemiddelde Nederlander 101 punten. Dat van een Syriër 84. Die 101 punten kun je als ondergrens stellen om een Nederlands paspoort te krijgen. De vraag: Wat te doen met bijvoorbeeld een analfabeet of een autist? kan eenvoudig omzeild worden door niet te antwoorden, of door te zeggen dat die vraag niet relevant is. Stel dat een politicus instemt met zo’n IQ-test, en zegt: “Ja! En hoe we dat gaan regelen, dat zien we dan wel weer!” dan zal het mij niet verbazen als er aangifte wordt gedaan wegens aanzetten tot discriminatie. Vraag me niet of een dergelijke uitlating überhaupt strafbaar zou moeten zijn. De Brabander in mij zegt dat het leven niet gezelliger wordt als het straffeloos is.

De context van individuele kwaliteiten

De laatste dagen weerspreekt Forum voor Democratie de beschuldiging van discriminatie met: “Wij beoordelen niet op afkomst. Wij gaan uit van individuele kwaliteiten.” Vanzelfsprekend wordt in het midden gelaten in welke context “individuele kwaliteiten” geplaatst moet worden. Het zaaien van verwarring is immers goed voor de peilingen. Die aap komt dus niet in de mauw.
Toch blijft de hamvraag ongeveer hetzelfde: Moet een kwaliteitentest onderdeel worden van de Nederlandse asielprocedure?

De kritiek van Kasja Ollongren op Thierry Baudet schoot ook bij zijn achterban in het verkeerde keelgat. De aanleiding voor haar kritiek, de recente aflevering van Sign Of The Times waarin Femke Halsema en Baudet discussiëren over het thema “De strijd om identiteit”, verdween naar de achtergrond.
In de ontluikende discussie wordt ook het beladen interview met Ramautarsing besproken. Eerst beweert Baudet niet bekend te zijn met de uitspraken van zijn partijgenoot. Daarna krijgt hij met veel moeite iets van nuancering over zijn lippen.
Ollongren vindt het opmerkelijk dat hij de hamvraag  wederom niet wil beantwoorden met een duidelijk “Ja” of “Nee” en daarmee de verwarring in stand houdt. Ze beschuldigt Baudet indirect van discriminatie. Niet letterlijk. Indirect. Je kunt daar van alles van vinden, maar het is gewoon verkiezingstijd.

 “Volkert en Melkert worden regelmatig door elkaar gehaald.”

Volgens de achterban van Baudet moet een dienaar van de koning behoedzaam zijn met het uiten kritiek. Want? “De kogel kwam vanuit een appartement in Scheveningen!” twitterde Theodor Holman. En een lol!
Hoe verschrikkelijk deze moord ook is, de kritiek destijds van bijvoorbeeld Ad Melkert op Fortuyn, maakt hem niet medeschuldig aan moord. Jammer genoeg zijn er altijd een paar idioten die bepaalde uitspraken anders interpreteren. Als ik dit ter sprake breng op sociale media, dan valt mij iets op: Volkert en Melkert worden regelmatig door elkaar gehaald. Geeft niks. Kan gebeuren, zeg ik dan. Maar als ik vraag hoe men denkt over de “Pleur op” uitspraak van onze Minister-President, dan blijft het stil. Dan hoor ik alleen het krabben op een achterhoofd.

Het indirecte intentie van Ramaurtarsing werd de indirecte aanleiding voor een indirecte beschuldiging, gevolgd door een aangifte van indirecte smaad en laster tot de derde macht. Ik kan me voorstellen dat een rechter daar moeite mee heeft.

Posted in Column | Leave a comment

Spannend nieuws

In de wachtkamer van de tandarts pak ik altijd een roddelblaadje. Bij de frietboer is het de Mijn Geheim of de Autoweek (meestal de Mijn Geheim) en bij de afhaalchinees een lokale krant. Ik ben niet spiritueel aangelegd, maar dit soort dingen geven me houvast in het leven.

Vandaag, tijdens het bladeren in de Party, vroeg ik me af waarom nou juist de tandarts mij laat roddelen. Ik krijg er nog steeds geen vinger achter. Zelfs Google en de kosmos zwijgen in alle toonaarden.

Op zich is dit geen spannend nieuws.
Maar wat blijkt nu?
Dré en Rachel zijn weer on speaking terms!!!

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Schijtende honden blaffen niet

Briefje van Emiel, aan de charismatische persvoorlichter van de PVVVMU(198)4ever TPO-“journalist” Jan Dijkgraaf.

Lieve Jan,

Broeder, laatst hoorde ik dat jij en Kasja Ollongren een wedstrijdje ver-plassen spelen. Nog steeds moet ik hard lachen als ik bedenk hoe dat er uit ziet. Jij met je brandslang naast Kasja die staat te kutten met een plastuit. Hoe grappig! En ik hoorde ook dat je gaat winnen. Dat weet ik wel zeker, broeder. Glansrijk.

Toen de aanleiding van dat wedstrijdje aan het licht kwam, moest ik meteen denken aan het verhaal van een vriendin. Ze is hondenbezitter en we gaan wel eens met z’n drieën wandelen. Vorige jaar vertelde ze over een brief van de gemeente. Daarin stond dat ze een boete riskeert als ze geen opruimmiddelen op zak heeft tijdens het uitlaten. Kakzakjes, broeder! Wij lachen, die hond blaffen! (want juridisch onhoudbaar natuurlijk).
Kijk, ik noem dat symboolpolitiek. En als ik in de kroeg zit noem ik het iets met mongolen. Het idee achter deze strategie is zo oud als de weg naar Rome. En als jij het ouder dan de weg naar de zon noemt, dan lachen we samen, broeder.
Aan de andere kant snap ik het wel. Als de stront blijft liggen, dan moet er iets gebeuren. Maar de gemeente kan geen bord plaatsten met de tekst: “Opruimen godnondeju! Stel mongolen!” Al zou ik daar kostelijk om kunnen lachen.

Broeder, lach je even met me mee?

Als boerenlul met de ambitie een marginale schrijver te worden, ben ik dol op de kracht van het woord. Net als jij, broeder. Met woorden kunnen we ons verhaal vertellen, onze mening ventileren, onze eigen waarheid creëren. Zo schreef jij een roman over je favoriete BN’ers en ik een roman over nepnieuws en de liefde. (Altijd weer dat nepnieuws die liefde).
Gelukkig leven we in een land waar we alles mogen schrijven zolang we de wet maar respecteren. De wet, broeder. Vrijheid van meningsuiting is ons recht. Daar gaan we niet over onderhandelen. Nooit!

Terug naar de aanleiding van het wedstrijdje ver-plassen.
TPO publiceerde een artikel met de kop: Welkom in 1984: Europese Unie bestempelt feitelijke TPO-reportage van Chris Aalberts als nepnieuws.

Schuddebuiken, broeder! Minutenlang! Twee vliegen in één klap! De kansloze amateurs van de EU en de op het achterhoofd krabbende directeur van TPO Thierry Baudet Bert Brussen, samen onder de vliegenmepper van datzelfde TPO. Broeder! Dit is slapstick van de bovenste plank! Feitelijk, broeder. Geen halve waarheid! Absoluut niet! Deze keer zijn het WEL de feiten! Heus!

Dus toen dacht jij:
Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje! Briefje!

Je vergeleek Kasja met Goebbels en Timmermans met Hitler. Dat is niet verboden en ik ben ook dol op satire, maar ik vind het niet sjiek. Noem mij maar een elitaire kakzak als je daar anders over denkt.
Ik denk dat een vergelijking met de Stasi beter was geweest. Want de Oost-Duitsers hebben het controleren van de media de Olympische Status gegeven. (dit is geen nepnieuws satire, broeder!) Bovendien waren de Oost-Duitsers communisten, dat is links. En de nazi’s waren fascisten. Pin me er niet op vast, maar ik heb een keer gelezen dat dat rechtse knakkers zijn.

Enfin, kijk maar. Je kunt links en rechts ook door elkaar gebruiken onder het motto: links is waar je duim rechts zit. Dat kan prima in een moderne samenleving. Jij kan dat ook, broeder. Jij kan dat als geen ander. Interpreteren. Lachen man! Dat is de kracht van het woord. VVMU (198)4ever!

Dan nog iets.

Satire en ironie, allemaal prima, laat ik dat nog eens benadrukken. Maar als ik de reacties onder jouw briefjes lees, dan vind ik die in toenemende mate angstaanjagend. Het lijkt alsof diezelfde satire een eigen leven begint te leiden. Waar jij netjes binnen de grenzen van de wet schrijft, daar nemen jouw lezers het niet zo nauw. En dan heb ik het niet over Henk en Ingrid die je liefkozend De Nieuwe Verzetsleider noemen. Nee, dan heb ik het over het oproepen tot haat en geweld, van die andere Henk en Ingrid. Letterlijk, broeder. Haat en geweld. Dat vind ik dood- en doodeng. Net zo eng als mediacontrole van de Stasi EU.

Soms denk ik dat steeds meer mensen het verschil tussen links en rechts niet meer zien. En als dat zo is, dan hebben ze dat niet van een vreemde.
Broeder.

Broeder, ik vind het bijna sympathiek dat je een cursus “Doodsbedreiging binnen de grenzen van de wet” publiceerde. Dan kun je in ieder geval met opgetrokken schouders zeggen: “Ja maar, ik heb ze toch gewaarschuwd.” En als blijkt dat de gewelddadige reacties blijven binnenstromen, (of erger) dan kun je altijd zeggen dat je geen tijd had, of dat je een hand boven het hoofd hebt gehouden het over het hoofd hebt gezien. Er is altijd een manier om je handen te wassen in onschuld. Altijd, broeder! Morele verontwaardiging is een krachtig wapen. Net als het woord. VVMU(198)4ever!

Broeder, er is één woord dat ik je persoonlijk wil meegeven.

Misschien.

In de cursus Pesten voor volwassenen schrijf je: Ik leef in de veronderstelling dat ik mag zeggen dat ik vind dat mijn land er een stukje beter van wordt als Kajsa Ollongren onder een auto komt. Het klinkt misschien niet lief, maar je mag volgens mij je mening in dit land vrij uiten.
Misschien, broeder.
Misschien klinkt het niet lief, vraag je jezelf af.

Daarom ben ik bang, broeder. Ik ben bang dat als ik je vraag afstand te nemen van de gewelddadige reacties (of beter nog, te verwijderen), dat je dan zegt: Misschien, broeder. Misschien.

Maar dat vraag ik niet. Jij hoeft mij geen verantwoording af te leggen. Aan niemand wat mij betreft, behalve aan de rechter.
Ook daarom maak je me bang, broeder. Want die trotse, blanke neger met juridische kennis jouw advocaat heeft onlangs een motie ingediend om het verbod op groepsbelediging uit de wet te halen. Want dan heb jij nog meer ruimte voor jouw propaganda van de PVVVMU (198)4ever briefjes. Tenminste, dat denk ik dan. En misschien wil jouw advocaat het oproepen tot geweld ook straffeloos maken. En doodsbedreiging misschien ook wel.

Misschien, broeder. Misschien.

Bij ons in Stilburg controleren ambtenaren op hondenpoep. Iedereen is daar blij mee. Misschien is dat de reden waarom TPO in de gaten wordt gehouden door de AIVD. Niet vanwege de feitelijke rapportages, niet vanwege inhoudelijke reacties, niet vanwege jouw mening dat dwangmatig pesten leuk is, en ook niet vanwege het TPO-motto: Voorbij het eigen gelijk. Gewoon even aanspreken als je vergeet een drol op te ruimen.

Misschien is dat het wel. Misschien ook niet.

Maar ik snap dat de website van de PVVVMU(198)4ever Bert Brussen geen pottenkijkers tolereert binnen de veilige bunker van de feitelijke, volledige en absolute waarheid. En ik snap ook dat Bert dat blijft en blijft en blijft herhalen. En natuurlijk blijf jij briefjes schrijven en schrijven en schrijven. Iemand moet het doen, broeder.

Geloof me, broeder. Dat doe ik ook. Op mijn manier.

Weet je… als ik door een waterdruppel bekijk hoe Kasja en jij in de hofvijver staan te pissen, dan lijkt jouw straal sprekend op die van haar. Qua afstand ga je winnen. Natuurlijk. Maar of dat, gezien de uiterlijke kenmerken van de twee deelnemers helemaal eerlijk is? Annabel Nanninga zegt dat de wereld niet eerlijk is, dus dan zal ik haar maar geloven. Misschien wil zij het wedstrijdje voortzetten. Misschien wel.

Misschien ben je ook de morele winnaar, misschien ook niet. Misschien, broeder. Ik weet alleen dat er een ongeschreven wet bestaat die zegt dat wanneer iemand iets blijft herhalen, zij of hij over het algemeen liegt. Maar ik zeg niet dat je liegt, broeder. Dat zeg ik niet. Heus niet. Geen haar op mijn hoofd! Nooit! #VVMU4ever!

Ik vind honden echt leuke beesten en dat is wederzijds. Ik overweeg wel eens zo’n vrolijke viervoeter in huis te nemen.
Maar één ding houdt me tegen.
Dat kakzakje… echt… Hou op!

Broeder, ik ga je een geheim verklappen. Een publiek geheim over honden.

Dikke kus!
Emiel

SONY DSC

Posted in Column | Leave a comment

Rocket 88

Bij ons in Brabant zijn we de wereldkampioenen van het relativeren. In het kader van de door ons zo gekoesterde gezelligheid, relativeren we mondiale problematiek door gebruik te maken van Bourgondische metaforen. We kijken niet weg, we sluiten onze ogen niet, we benaderen het gewoon van een andere kant. De laatste raket van Noord-Korea bijvoorbeeld, die komt bij ons niet verder dan een illegale lawinepijl uit Bels.

In 1951 werd de single Rocket 88 uitgebracht. Uitvoerende artiesten Jackie Brenston and his Delta Cats worden gezien als de uitvinders van de rock ’n roll. Een paar jaar later kreeg Elvis Presley het op zijn heupen waardoor het genre zich razend snel over de westerse samenleving verspreidde. Conservatieve tegenstanders zagen de heupbewegingen van het sekssymbool als een aanval op christelijke tradities. Ze hoopten dat de hype snel zou overwaaien, maar dat was tegen beter weten in. Overal waar de Koning van de Rock ’n Roll zijn kunsten vertoonde, werd de tent afgebroken. Het volk ging compleet los op de wilde klanken alsof ze door d’n duvel bezeten waren. En ook al was je geen echte liefhebber van het genre, het was de ideale manier om je af te zetten tegen je ouders, je docenten, je werkgever, de kerk en de politiek. Maar ook futiliteiten zoals de buurman die een dikkere wagen reed, werden door het dansen op rock ‘n roll gerelativeerd tot een wezen niet veel groter dan een rode mier. Het werd een universele uitlaatklep voor zo’n beetje alle menselijke gevoelens. Het werd een geloof.

In tegenstelling tot de snelheid waarmee rock’n roll de wereld veroverde, duurde het tweeëntwintig jaar tot een blanke hotshot met internationale bekendheid, de controversiële discussie uit de taboesfeer haalde. In 2009 maakte Doutzen Kroes ons duidelijk dat we de oproep van Gerda Havertong uit 1987 serieus moeten nemen.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Modderpoel

Mathieu van der Modderpoel.

#koers #afzien

Superprestige cyclocross race of Gavere 2017

Gavere – Belgium – wielrennen – cycling – cyclisme – radsport – Van Der Poel Mathieu (NED) of Beobank – Corendon pictured during a bike change during the 5th leg of the men’s elite Telenet Superprestige cyclocross race of Gavere on November 12, 2017 in Gavere, Belgium, 12/11/2017 – photo NV/PN/Cor Vos © 2017

Posted in Uncategorized | Leave a comment