Muziek is drugs

Het is geen nieuws. Bijna iedereen kan erover meepraten. Voor wie mij wel eens op een dansvloer heeft zien stuiteren met m´n ogen op half 6 en een dikke grijns van oor tot oor: het was de DJ die z’n werk deed. Biologisch gezien zal het een cocktail zijn van adrenaline, endorfine en geslachtshormonen. Voor mij is het de partydrug die ze muziek noemen.

De beste muziek is het buitenblad onder de tandwielen. Ontworpen voor het roekeloos afdalen. De laatste keer Pixies was zo´n afdaling met verraderlijk grind in de bochten waar je expres doorheen fietst. De Heineken Bierhal was uitverkocht. Het eerste rondje was 3 stuks per persoon ondanks dat je daar 82 euri betaalt voor een halve liter kouwe tets. Nog eentje extra toen we richting de zaal gingen. Wave of Mutilation zat in het begin van de set en we besloten nog een rondje te halen en verder naar voren te gaan. Isla de Encanta was nog niet gespeeld en we wilden niet droog staan bij deze rocker. We gingen voor nog een rondje en besloten helemaal naar voren te gaan.“Pardon mevrouw mag ik even passeren? Excuseer! Sorry, sorry, bedankt”! Mezelf een weg banen door mensenmassa’s kan ik erg goed als de muziek met honderd decibel op het buitenblad draait. Binnen no-time stonden we vooraan. Met onze plastic bekers in de lucht zongen we mee met Black Francis. De meeste mensen vinden het vervelend als er een lange lat voor hun neus staat en regelmatig bier morst tijdens het rocken. Normaal gesproken hou ik daar rekening mee maar de muziek van Pixies maakte een varken van mij.

Zullen we nog meer bier gaan halen?!?!?! vroeg ik Stuurman retorisch.

Ja! Gaan jullie maar even bier halen ja! zei iemand achter ons.

Met een schouderklopje duwde ik hem lachend aan de kant om mijn weg naar de bar te herhalen. Ik was in vorm.

Het maken van muziek is net zo, maar dan een beetje anders. Studio Sport is de brouwerij waar mijn gerstenat wordt omgezet in water. De ligging van de garage was de reden om een serieus praatje te maken met de makelaar. Slechts een klein stukje grenst aan de bijkeuken van de buren waardoor ik tot vroeg in de ochtend herrie kan maken. Rockers doen dat gaarne.

Coveren is leuk om te doen. Afgelopen maandag plukte ik aan het begin van de middag een vinyl van The Supremes uit de kast. Ik had een opkikkertje nodig want koffie met zware shag is soms niet voldoende om wakker te worden. You Keep Me Hangin’ On is mijn favoriet van het drietal. Hoe zou het klinken met een flinke peut natte fuzz en zoete snoet? Het uitprinten van de tekst en een wandeling op de Kampina bracht voldoende brood op de plank om na het eten naar Studio Sport te verkassen.

Bij het inspelen van de gitaren wist ik al wat voor een avond het zou gaan worden. De verleiding om het voortijdig op een zuipen te zetten was enorm. Bij de Voices kun je rustig een steekje laten vallen maar dit moest zo strak als mogelijk. De vocalen deed ik met twee vingers in m’n neus. De drumpartij was wel even afzien. Het moest in één keer omdat het tempo nogal hoog is en mijn rechter onderarm dat niet trekt. De basgitaar komt bij mij altijd als laatste. Het maagdelijke blik kouwe test keek me aan en liet een druppel condens uitdagend naar beneden glijden. Oh ja, de tamboerijn moet nog. Hoppetee en klaar! En dan het moment van achterover leunen, de uiteindelijke mix aanzetten en een blik bier opentrekken. Dat is puur genieten.

Iedere muzikant wil een telefoontje van Lowlands met de vraag of je voor drie tientjes in de Bravo tent komt spelen. Zeer waarschijnlijk dat de gemiddelde muzikant spontaan klaar komt bij het horen van deze mededeling. Of het mijn moman suprême zou overtreffen is niet zo vanzelfsprekend. Gullie moeten weten dat deze rocker vrijwel eindeloos energie kan putten uit zijn favoriete klanken. Die cocktail van neurotransmitters (en bier) is pas leeg als de muziek stopt. En het is nog gratis ook. Dat is het mooiste.

Het werd licht in Stilburg. Het binnenplaatsje van Studio Sport heeft een hoge struik tegen de muur die fungeert als urinoir bij speciale gelegenheden. Ik zag dat de eerste blaadjes van de struik uit hun knop waren gekomen. Ze voelden zacht en fris. Het sentimentele shit seizoen 2011/2012 is definitief voorbij.

Om 8 uur begon ik de verse blaadjes van het urinoir te complimenteren. Hoogste tijd voor de laatste ronde. Mijn hoofd botste tegen de muur met geluiddempend schuim. Het bier druppelde van mijn vingers. De microfoonstandaard viel om.

Goedemorgen Stilburg!!! Ik ga naar bed!

Het beeldmateriaal is opgenomen in Studio Sport. De artiefartie kloterigheid is geen toeval.

Advertisements
This entry was posted in Stone & Motion. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s