Sepultura

Mensen die mij iets beter kennen weten dat de natuur op mijn steun kan rekenen. Als ik bijvoorbeeld een Big Mac menu, twee hamburgers en een MacKroket niet op krijg, dan zet ik de zak met het restant óp een prullenbak zodat de lokale junk ook zijn wekelijkse portie zout binnenkrijgt.

Wist u dat er ongeveer 1500 spinnen in en rondom een gemiddeld huis leven? Jazeker, ook uw flat is bezaait met geleedpotigen. Ik ga me nu even kwetsbaar opstellen.
Als kleine jongen heb ik een spinnenfobie gehad. Een zwart/wit film van Tarzan maakte het in me los. Diep in de jungle raakte hij verstrikt in een web van sisal touw. Het zweet sijpelde van zijn gezicht toen de enorme spin langzaam naar hem toe kroop. Ik weet niet of hij het heeft overleefd want ik liep zo onopvallend mogelijk naar buiten om te gaan skateboarden.
In bed vervormden de schaapjes tot spinnen. Bij ieder scheet zat ik rechtop in bed om met een zaklamp te schijnen in de richting van het geluid. De volgende dag zocht ik voor het slapen gaan naar de mogelijke sluipmoordenaar. Een week later controleerde ik de achterkant van alle Michael Jackson posters op het behang. Die op de deur en ramen had ik zorgvuldig afgeplakt met ducktape. Onder het bed kijken was het aller engst. Daar was het donker en kon de spin me te grazen nemen met een verrassingsaanval.

“Waarom ga je tegenwoordig zo vroeg naar bed” vroeg ons pa na een paar weken.
“Gewoon…”. Dat was mijn standaard antwoord bij vragen over verantwoording.

Die avond ging ik naar bed zonder het search & destroy ritueel. Dat was niet fijn. Eerst kon ik er niet van slapen maar ineens vroeg ik me af waarom nog nooit iemand over de levensgevaarlijke spinnen had verteld. Et voilà. Ik was genezen.
Op het schoolplein vertelde ik dat spinnen hele mooie beesten waren. Een vriendje was het er mee eens en nam me mee naar het web van een heule dikke kruisspin bij de rozenbottelstruiken. Hij pakte een mier en gooide deze in het web. De kruisspin snelde erop af en draaide een cocon van spinsel om de nog levende mier.
“Kijk! Nou spuit ie er spul in… en nou drinkt ie ‘m op”.
Met grote ogen keek ik naar het lugubere schouwspel van moeder natuur. De dagen erna zag ik door mijn loep hoe kruisspinnen hun prooi tot milkshake maakten. Ik vond dat gewoon mooi om te zien. Sindsdien laat ik spinnenwebben een tijdje hangen want ik had in de bieb gelezen dat ze ook muggen eten.

Eergisteren zag ik een mooi webje boven het bargedeelte van de keuken. Van de lamp naar het Keniaans houtsnijwerkje met een extra anker aan de pot voor het kleingeld. De eigenaresse was een klein wijfie met van die poezelige voetjes. Ze is ongeveer net zo groot als een mier. Ik heb haar een naam gegeven: Sepultura de spin. Tot haar grote ergernis hing de lamp in de weg bij het maken van het ontbijt dus moest ik haar web kapot maken.
“Nou meid, heb je in ieder geval een verzetje voor de komende nacht”. Ze zee niks terug.

Toen ik vanmiddag naar beneden kwam geslenterd had Sepultura nog steeds niets gevangen.
“Eej, je moet wel je best doen meissie anders wordt het nooit iets met jou”.
Het domme wijf had het pak Brinta gebruikt voor haar nieuwe web. Ik vond het een beetje ver gaan om mijn dagelijkse ultra-energy shake (banaan, yoghurt, roosvicee original, water en brinta) over te slaan uit solidariteit met Sepultura. Mijn diepgewortelde gevoel voor rechtvaardigheid besloot om haar een mier te geven.

Sinds deze lente groeit er een berkenboompje langs de schutting. De eerste blaadjes hadden een soort luis gekregen waar de mieren wel pap van lusten. Myra 95 moest het ontgelden. Ik drukte haar eerst op vakkundige wijze invalide maar nog niet helemaal dood. Dat vinden spinnen namelijk het lekkerst wist ik me te herinneren. Vervolgens dumpte ik haar met een pincet in de restanten van Sepultura’s web. Ze schoot er meteen op af en priemde haar slachttanden in het reeds gehavende lijf van Myra 95. Ons P’tura is een genadeloze killer. Ze werkt niet met zo’n beschermende cocon maar eet gewoon uit het vuistje zonder witte saus. Samen genoten we van ons ontbijt.

Ons P’tura zit nu al twee dagen uit te buiken bij de warme lamp. Ze heeft nog gineens een nieuw web gemaakt, zo vol heeft ze haar buikje gegeten. Dat bedoel ik dus met de natuur een handje helpen. Dat zou u toch ook doen?
Ja toch?
Nee???
Nou, ikke wel dus.

Advertisements
This entry was posted in Puzzelen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s