De nacht

Duizend maal naar huis gegaan
nachten lang verbleekt in duisternis
bekijk mijn ogen, neem de stralen mee
laat me staan en zuig me leeg

Zonder projecties van de schijn
weerspiegelt de betekenis
verscholen onderdanigheid
verlaten door het avondlicht

Op tijd, te laat, de betrekkelijkheid
de eerste stralen zien we niet
een rookgordijn in werkelijkheid
het strijklicht dat je samen ziet

Laat het staan en laat het sterven
zonder schreeuwen, zonder pijn
er is een plaats voor jouw misère
als je hem alleen laat zijn.

ijsselmeer

Advertisements
Gallery | This entry was posted in Rummikuppen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s