Beste Mark

Ik maak me zorgen. Ja, Mark. Ik maak me zorgen omdat je niet cool was tijdens de laatste persconferentie in Nieuwspoort. Normaal gesproken ben je relaxed en sta je met een hand in je zak de kritische vragen te beantwoorden alsof je een pulkje uit je neus wegschiet. En ondertussen drink je altijd een kopje koffie. Dan zien we jouw vrolijke gezicht en de twinkeling in de ogen van onze minister-president. Deze keer dronk je geen koffie.

Jij bent altijd het zonnetje in huis, zeker nu je matties bent geworden met Diederik. Het doet me deugd om te zien dat je het zo goed kunt vinden met gullie Died. Je hebt het ook verdiend na al dat gedoe met die blonde del. Nee, dat was niet leuk. Je was ook echt kwaad op haar. Ik neem het je niet kwalijk hoor, heus niet. Shit happens, you know.

Misschien was je vrijdag gewoon een beetje verkouden en zie ik alles te somber in. Wellicht had je slecht geslapen of ben je gewoon toe aan het kerstreces. Ik kan me dat goed voorstellen. Het is inderdaad een bewogen jaar geweest. Boven het filmpje op NOS.nl stond de kop “bevlogen en turbulent jaar”, maar je zei toch echt heel duidelijk “bewogen”. Rare lui zijn het, die journalisten van tegenwoordig.

Het zonnetje was er afgelopen vrijdag niet. Soms kreeg ik de indruk dat je op de automatische piloot was aangesloten. Ik miste de overtuiging in je pleidooi. Jouw inmiddels beroemde uitspraak: “De rekening niet doorschuiven naar de volgende generatie”, ontbrak deze keer. Je sprak nog wel over “duurzame groei op langere termijn” en “sterker uit de crisis komen”. Vooral dat laatste, daar maak ik me zorgen om.

Die van Kamp zee het laatst ook nog toen gullie drie-en-een-half miljard hadden gevangen voor de 4G frequentie: “We hebben te lang boven onze stand geleefd dus gebruiken we deze extra inkomsten om de staatsschuld te verminderen”. Ja, nee, dat is heel goed en verstandig bovendien, want als we de komende 100 jaar een begrotingsoverschot van drie-en-een-half miljard kunnen handhaven (onhaalbaar natuurlijk, maar het bekt wel lekker) dan is de staatsschuld afbetaald en roepen we gezamenlijk “Hoezee! Leve onze Mark! Hoezee!”. Dat wil je toch? Dat we onze schulden afbetalen of zoals je zelf graag zegt: “het huishoudboekje op orde brengen”.
Of wil je de vlag uithangen als er 25 miljard is teruggestort in de staatskas? Ja, dat snap ik wel want als we sterker uit de crisis moeten komen, dan moeten we op een gegeven moment toch weer massaal gaan lenen tegen een procentje of tien, en dan het dure geld zo snel mogelijk weer uitgeven. Liefst aan nutteloze prullaria van de Kerstmerkt omdat daar een hoge marge op zit en dat is goed voor onze economie. Een hoge marge. Maakt niet uit hoe, als de koopkracht en het consumentenvertrouwen maar niet afnemen. Toch?

Of moet ik wat anders doen om sterker uit de crisis te komen? Vertel me hoe het moet en ik zal het doen. Moet ik sparen voor de volgende crisis, of moet ik lenen om uit deze crisis te komen? Moet ik in evenwicht zijn of moet ik een vrouw met zesvoudige kinderwens van het internet plukken zodat schaalvergroting en geboorteoverschot de economie weer gaan aantrekken? Zodat ik op een stralende dag met mijn lieve consumensenkindjes zeepbellen kan vol blazen met warme lucht en ademloos zal toekijken hoe ze naar beneden zakken als het kouder wordt, waar ze uiteindelijk weer uit elkaar spatten tegen de oppervlakte, omdat het blijkbaar niet anders kan.
Mark, als jij zegt dat ik op mijn tachtigste verjaardag een spuitje moet krijgen omdat mijn verzorging te duur wordt, dan vind ik dat prima. Echt waar. Als jij zegt wanneer, dan is mijn tekst: “Ik volg”. Maar dan verwacht ik wel dat de rekening niet doorschuift naar de volgende generatie. Dat lijkt me logisch. Ik weet dat het gelul is, maar het bekt zo lekker. Dat snap jij toch ook wel?
Nee, je kunt natuurlijk niet zeggen dat onze staatsschuld zo hoog is dat deze over tweehonderd jaar nog niet is afbetaald. Daar zouden de burgers van kunnen schrikken. Nee, dat risico mag je niet nemen. Maar wat dan?

Volgens mij weet jij het ook niet. En gullie Died eigenlijk ook niet. De glazenbol van de Kerstmerkt kon er ook geen zinnig woord over zeggen. Goedkope zooi.
Wat moet ik doen, Mark? Moet ik gewoon helemaal niks doen en zorgen dat mijn begroting ieder jaar op nul uitkomt? Gewoon netjes de rekeningen betalen en het overschot uitgeven aan worstenbrood of een nieuwe mobieltje. Dat zou wel heel overzichtelijk zijn. Dat ben je toch met me eens? Dat alles een stuk makkelijker wordt als je kiest voor stabiliteit in plaats van groei, omdat je dan vrij nauwkeurig kan voorspellen hoe de zaken er over honderd jaar voor staan. Gelukkig duurt het nog heel lang voor we honderd jaar verder zijn. Gelukkig maar.

Honderd jaar is een eeuwigheid.
Net als een goed huwelijk, dat is voor altijd. Voor eeuwig.
Als je het vertaalt naar politiek jargon, dan is een eeuwigheid de periode van ten minste 25 kabinetten. Tegen die tijd zijn de kinderen van onze kleinkinderen volwassen mannen en vrouwen geworden.
Dan ben jij opa Mark geweest.

Houdoe!

Ons Emiel.

Advertisements
This entry was posted in Puzzelen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s