Het draaiorgel en de waaghals

Vroeger…(och gut, daar gaat ie weer)… vroeger was ik niet zo’n waaghals. Eigenlijk was ik best wel een watje.

“Oma, mag ik alvast naar het draaiorgel?”
“Toe maar, jongen. Blijf je daar op me wachten?”
En dan rennen naar het draaiorgel op de drukke zaterdagmiddagmerkt van ‘t Ginnekenmertje van de Parel van Brabant. Het draaiorgel was nog handgedreven. Ik kan me niet herinneren of de man aan de zwengel shag rookte. Daar ga ik voor het gemak even van uit. De andere man, die met het koperen bakje voor de kwartjes, was zo’n gezellige dikkerd als de holle bolle Gijs van de Efteling (ge wit wel, da pretperk op de Kets) Zijn koperen bakje rammelde in de maat. Een beetje deinzen op de oudhollandsche liederen en lachen als ons André (ge wit wel, die van de sky is the limit). Natuurlijk bleef ik netjes op oma wachten. Anders raakte ik zoek. Als kleuter waren ze me nogal eens kwijt. Blik op oneindig en gewoon gaan lopen. Zo was ik nou eenmaal. Ik kwam altijd netjes terug naar de plek waar we elkaar voor het laatst hadden gezien. Het was geen vooropgezet plan. Ons moeder wist dat gelukkig ook.
Tegenwoordig krijgt zo’n kind een tuigje met een hondenriem. Of een half pond Ritalin op jaarbasis. Of gewoon allebei. Alsof het niks is. Tja, de tijden veranderen. Maar goed… het draaiorgel.
Oma kwam na een paar minuten aan gestiefeld en vroeg of ik een kwartje in het koperen bakje wilde doen maar dat vond ik veel te spannend. Al die mensen in een halve kring voor het orgel die dan zouden kijken. Nee, vroeger was ik niet bepaald een waaghals.
De week daarop vroeg ik oma om een kwartje bij de eerste klanken van het draaiorgel en toen lukte het wel. Makkelijk zat. Gewoon dat kwartje in het bakje doen. Vroeger. Dat waren nog eens tijden.

Ik droomde van het kwartje in mijn hand. In een drukke winkelstraat stond ik oog-in-oog met de holle bolle gijs. De gezellige dikkerd met glimmende wangen en een kleurtje van de zon. Ik was er heen gereden in mijn Golfje met lakschade en deukjes rondom. Natuurlijk wist ik dat het niet verstandig was maar het gebeurde gewoon. Het was sterker dan ik ben. Ik vind dat prachtig. Ik leef er voor.
Het koperen bakje voor de kwartjes rammelde in de maat. Ik stond op het punt om de halve kring voor het draaiorgel in te stappen want ik weet dat het helemaal niet eng is. Een kwartje geven.
Op dat moment pakte iemand mijn hand vast. Het was de hand van een jonge dame.
Onze vingers bewogen langzaam over elkaar.
We keken naar het draaiorgel.
Ik legde mijn hand op haar schouder.
We zeiden niets.
De muziek stopte even.
Ze nam het kwartje uit mijn hand en stopte het in de linker cup van haar bh. Het draaiorgel speelde het volgende lied.
We keken elkaar aan.
Ze gaf me een kus.
Ik knikte.
We zwaaiden.
Onder mij ontstond een vuur. Het werd steeds groter maar ik bleef staan. De meeste mensen in de drukke winkelstraat liepen gewoon door. Een echtpaar hield de pas in. Ze keken.
De man zei: “Schandaal! “
De vrouw zei: “Waar haalt hij het gore lef vandaan!”
De man weer: “Dit is controversieel.”
De vrouw kende dat woord niet.
En ineens was daar: Ons oma. Mijn eigen oma. Mijn bloed. Ze keek het echtpaar aan.
“Laat het gaan. U kunt er toch niets aan veranderen. Hij wil dit zó graag. Gun hem zijn geluk en wees blij voor hem”, zei ze rustig tegen het echtpaar.
Ik schreeuwde het ondertussen uit van geluk.
“Hoort u dat? U mag het hem kwalijk nemen maar hij heeft er geen spijt van. Probeert u het maar eens”, zei mijn oma tegen het echtpaar.
Het echtpaar zweeg natuurlijk.
“Ik gun. Jij gunt. Wij gunnen”, zei ik dansend in de vlammenzee.
“Of probeert u hem eens uit het vuur te trekken?”, vroeg mijn oma aan het echtpaar. “Dat vuur doet heus geen pijn. Het is maar symboliek.”
De man vroeg zijn vrouw: “Zullen we weer gaan?”
De vrouw zei: “Ik vind dit helemaal niet leuk hoor.”
Mijn oma begon te lachen en stak haar middelvinger op naar de vrouw.
Het echtpaar liep door.

Mijn oma was een dame. En een dame steekt ook wel eens een middelvinger op.

Advertisements
This entry was posted in Puzzelen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s