De schommel

Ik weet ook wel dat het zinloos is, het dag en nacht luisteren naar het singeltje van Vicky Leandros, een half pond bonbons op nuchtere maag, vaasjes blond kappen in een topless-tent. Maar ik heb het in ieder geval geprobeerd.

Eén van de danseressen komt meestal een praatje maken. Ik hou het altijd kort want anders moet je betalen.
“Hey, daar ben je weer.”
“Hoi. Hoe is het met jou?”
“Goed. En hoe is het met jou?”
“Goed.”
“Mooi pak.”
“Dank je. Jij ziet er ook leuk uit.”
“Dank je. Ik heb je al een tijdje niet meer gezien.”
“Ik kom hier alleen als ik verliefd ben.”
“Ja, dat zei je de vorige keer ook.”
“Tja, het is niet anders.”
“Iets is beter dan niets, moet je maar denken.”
“Ja.”
“Mag ik een sigaretje?”
“Jawor. Hoe heet je eigenlijk?”
“Lisa. En jij?”
“Jos.”
“Jos. Wat een leuke naam.”
“Heet jij echt Lisa?”
“Nee.”
“Ik heet ook geen Jos.”
“Haha. Ik dacht al zoiets.”
“Ga je zo voor me dansen?”
“Ja, wil je dat? Dat wil je anders nooit.”
“Kun je nagaan.”
“Is het echt zo erg?”
“Ja.”
“Ahhh….”
“Maar ik wil geen slagroom.”
“Dat is goed.”
“Gewoon een beetje kronkelen boven m’n bier. Niet te snel graag. Kan dat?”
“Let jij maar eens op.”
Ze begon haar showtje op de schommel. Het zag er een beetje klungelig uit. Daarna zwierde ze aan de paal. Dat kan ze goed hoor. Soms klimt ze er zo hoog in dat ik bang ben dat ze haar hoofd stoot. Nou ja, bang, bang. Een paar meter links van waar ik zat sprong ze op de bar. De mannen tussen ons in pakten hun glas en de barman maakte haar pad droog. Op handen en knieën kroop ze mijn kant op. Ze gooide haar permanent van links naar rechts als een echte pro. En daar stond ze dan, boven m’n vaasje, met haar ronde dijen en die gezonde speklaag. Haar bewegingen waren langzaam, soms met haar ogen dicht. Ze draaide zich, veegde haar billen aan mijn neus en nam plaats. Nadat mijn tijd was verstreken ging ze languit voor me liggen en opende de lade van haar kassa. Ze pakte haar drankje en reikte m’n vaasje aan.
Met een knipoogje zei ze: “Op de liefde.”

(dat zei ze niet hoor, haha, daar had ik u bij de neus)

De lapdance hielp geen reet maar dat wist ik al. Ik wilde naar huis, en snel.
Tussen het gajes en de corpsballen wurmde ik me naar de uitgang.

Advertisements
This entry was posted in Puzzelen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s