Grind tegen de bodemplaat

Het is ieder jaar weer een gevecht. Bezitters van een roestig oud barrel met lakschade weten waar ik het over heb: de APK.

Mijn eerste auto (een 3-deurs Corsa uit ’82) was een heel fijn wagentje. Soms denk ik nog met natte ogen aan haar perfect gebalanceerde wegligging, het karakteristiek geluid van de onverwoestbare 1200cc, de enorme asbak met verlichting en haar manuele choke. Ik had een soort van relatie met mijn Corsa, en de monteur die de APK ging uitvoeren zag dat. Een paar uur later belde hij om door te geven dat Corsa was afgekeurd. Voor slechts 325 gulden kon ie er weer een jaartje tegenaan. Ik heb geen verstand van auto’s, dus ik vertrouwde op zijn expertise.
Een jaar later belde hij voor 265 gulden, maar dat ik voor dat geld nergens zo’n fijn wagentje kon vinden. Gelukkig, dacht ik, ze hoeft nog niet naar de sloop. Toen ik de garage binnenliep werd de Corsa nogmaals gekeurd door de RDW. (APK stations worden af en toe gecontroleerd of ze de keuring goed uitvoeren). Daarna werd de rekening verlaagd naar 110 gulden.
De volgende APK gunde ik een andere garage. De prijsopgave bedroeg 210 euro maar ik miste zijn telefoontje. Twee uur later waren de reparaties al uitgevoerd omdat ik niet bereikbaar was. Hij maakte er 200 euro van. “En dat doe ik heel netjes”, zei hij nadrukkelijk.
De eerste ANWB wegsleep actie gaf een nieuw inzicht. De betreffende wegenwacht vertelde dat het mankement voor ongeveer 30 euro gemaakt kon worden bij een garage. Een wegenwacht krijgt gewoon per uur betaald dus ik geloofde zijn diagnose.
En zo leerde ik gaandeweg van iedere wegenwacht iets nieuws over autotechniek en garagemonteurs. Mijn conclusie: Garagemonteurs zijn net zo schijnheilig als gelovigen, al zijn gelovigen zich niet altijd van hun kwaad bewust. En als ze dat wel zijn, dan vragen ze voor het slapengaan om vergiffenis en worden ze wakker met een schone lei, want als je geen antwoord krijgt, als God je niet is komen halen, dan is je zonde vergeven. Heel handig, als je daarin gelooft.

Tegenwoordig rijd ik een Golf II uit ’91. Het is er zo eentje met ronde koplampen. Een echt killer met 1800cc onder het gaspedaal en een tweede versnelling van hier tot aan de hel. Als het grind tegen haar bodemplaat klettert, dan… dan… dan voel ik me…
(sorry, ik moet even slikken).
De vijfde versnelling is kapot. Dat maakt voor de APK niks uit, zei de wegenwacht. Het onderdeel van de versnellingsbak kost een tientje, maar om het te vervangen moet het blok er helemaal uit, en ben je al gauw een paar honderd euro verder. Met deze troef in handen bracht ik d’n Golf laatst naar het volgende APK station. “De vijfde versnelling is kapot maar dat hoeft u niet te repareren want daarvoor moet het blok er helemaal uit”, zei ik zelfverzekerd.
En toen gebeurde het. Ik kan het nog steeds niet geloven: D’n Golf werd goedgekeurd. Niks aan het handje. “Een strak wagentje”, zei de garagehouder door de telefoon.

Sommige mensen zijn geen garagemonteur, niet gelovig en toch zo schijnheilig als de neten. Ze zijn er zelfs een beetje trots op. Zo lijkt het althans.

Advertisements
This entry was posted in Puzzelen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s