De winter van Henk

De overbuurman, dat is Henk.
Henk, van Henk en Tinny.
O, die Henk.
Ja, die.

Als de zon schijnt en het kwik boven de vijftien graden stijgt, dan is Henk bijna altijd buiten.
Leunend tegen zijn deurpost, gewapend met een zonnebril en een buil zware shag bewaakt hij onze straat.
Het zal niet lang meer duren, dacht ik laatst, voor Henk er weer staat.
Ik vind het prettig, als Henk er staat.

Henk weet wat er gaande is bij ons in de straat, dus Tinny weet dat ook. En als Tinny iets weet zonder dat Henk… Nu ja, u begrijpt wat ik bedoel. Die twee zijn ergens in de zeventig maar nog altijd twee handen op één buik. Hoe vaak zie je dat nou tegenwoordig nog?
Niet zo vaak toch?
Nee, niet zo vaak.

Henk is niet zo’n prater, al maakte hij graag even een praatje hoor. Zo gaat dat bij ons in de straat. De winter kan hem gestolen worden. Daar hebben Henk en ik het nog nooit over gehad, maar ik weet zeker dat hij niets moet hebben van al die kou.

Henk is gisteren overleden.
De buurvrouw kwam het vertellen.

Henk, van Henk en Tinny.

Advertisements
This entry was posted in Puzzelen, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s