Interview met Bruce Springsteen

Het exclusieve tv-interview met Bruce Springsteen werd al wekenlang groots aangekondigd in de media. Volgens betrouwbare bronnen zou Bruce zijn grootste geheim gaan prijsgeven: de betekenis van de songtekst This gun’s for hire, even if we’re just dancing in the dark.

Tijdens de voorbeschouwing van het rechtstreekse uitzending werd de gehele tekst van de hitsingle uit 1985 uitvoerig geanalyseerd door drie rockcoryfeeën en een bekende radio-DJ. Om de spanning op te bouwen werd een paar minuten voor aanvang overgeschakeld naar de kleedkamer van de legendarische rockzanger.
Bruce zat voor een make-upspiegel, een visagiste frummelde aan zijn kapsel. De presentatrice van die avond zat naast hem. Ze stak een sigaret op en bood haar gast er ook eentje aan maar hij prefereerde zware shag boven een filtersigaret.
“Anders raak ik mijn beroemde stemgeluid kwijt,” fluisterde Bruce bij het oor van de presentatrice.

Na een lang reclameblok met hoofdzakelijk commercials van bekende bierbrouwers en producenten van zware shag, werd rechtstreeks overgeschakeld naar de theaterzaal waar de legendarische rockster onder een oorverdovend applaus het podium betrad.
De eerste mensen gingen staan.
De rest volgde snel.
Bruce bedankte weerskanten van de zaal en pakte zijn buil zware shag om er eentje te draaien. Bij het natlikken van de vloei keek hij ondeugend naar de aanwezigen waarop zijn vrouwelijke fans op de eerste rij begonnen te krijsen. Bruce gaf een knipoogje, de gladjakker.
Er stond een ruime fauteuil voor hem klaar, daarnaast een bijzettafeltje met een asbak en een vaasje blond. Nadat iedereen tot bedaren was gekomen wilde de presentatrice haar eerste vraag stellen. Bruce was haar voor.
“Shag, shag… zware shag. Staat de microfoon aan?” zei hij grijnzend.
“U bent weer eens met het goede been uit bed gestapt,” zei de presentatrice.
Bruce lachte met haar mee.
“Ik wil u eerst hartelijk bedanken dat u dit interview wilt geven,” zei de presentatrice eerbiedig.
Het publiek applaudisseerde.
Bruce tipte zijn shagje in de asbak. “Het is geweldig om hier te zijn,” zei hij, “ik hou van dit land, you know.”
“Hoe lang woont u hier nu al?” vroeg de presentatrice.
“Bijna vier jaar. Maar wacht even hoor. Wil je me alsjeblieft gewoon met “je” aanspreken? Anders voel ik me zo… zo… you know…”
“O, ja. Maar natuurlijk, Bruce,” zei de presentatrice, zichtbaar gevleid door zijn verzoek. Even was ze haar concentratie kwijt.
Om het gesprek gaande te houden zei Bruce: “Wat gaat het toch snel hè. Vier jaar is zo voorbij.”
“Nou, zeg dat wel,” zei de presentatrice met een kuchje. Met een hand gaf ze haar kapsel een volume-upje. “Tegenwoordig woon je in ‘s Hertogenbosch. Hoe bevalt het daar?” vroeg ze.
“Ik woon zo graag in Den Bosch,” zei Bruce rook uitblazend. “Het Brabantse volk is zo relaxed, you know. En dat taaltje, dat taaltje. Het is zo fijn in D’n Bosch.”
Zachtjes beet de presentatrice op haar onderlip.
“Soms is het net alsof ik thuis ben,” zei Bruce met een knipoogje.
De presentatrice kriebelde op haar achterhoofd.
“Waarom ben je eigenlijk in Den Bosch gaan wonen?” vroeg ze.
Bruce keek haar uitdagend aan en liet een korte stilte vallen. “Laat jij jouw knappe koppie eens even werken, lieve schat,” zei hij grijnzend.
De presentatrice voelde zich een beetje dom worden. Haar ogen verraadden de zoektocht naar het antwoord op zijn vraag.
“Je weet toch wat mijn bijnaam is?” zei Bruce, nog altijd met dezelfde grijns.
Ineens begon het de presentatrice te dagen. Door de vingers voor haar mond zei ze: “Och gut… echt waar?”
“That’s right!” riep Bruce. “Daarom wilde ik per se in D’n Bosch wonen,” en hij richtte zijn glimlach nu ook op de zaal.
Het voltallige publiek barstte uit in schaterlachen.
De presentatrice begon zó overdreven mee te lachen dat ze bijna begon te huilen. Met gestrekte vingers probeerde ze haar rood aangelopen hoofd koelte toe te wuiven.
Sommige toeschouwers gingen staan.
Bruce nam een trekje van zijn peuk en gebaarde zijn fans om nog even te blijven zitten, zo van: the best is yet to come.
Nadat de presentatrice was bijgekomen van het lachen schoof ze een beetje in zijn richting.
“Maar vertel eens, Bruce… die tekst van Dancing in the Dark, en dan bedoel ik natuurlijk het zinnetje This gun’s for hire, ga je ons nu eindelijk vertellen over de werkelijke betekenis?”
“Welke betekenis?” zei Bruce.
“Nou, dé betekenis,” zei de presentatrice.
Bruce keek verbaasd van links naar rechts. “Waar heb je het over?” zei hij lichtjes met zijn hoofd schuddend.
De presentatrice keek over een denkbeeldige leesbril en kantelde haar hoofd een beetje.
“Volgens mij is dit een misverstand,” zei Bruce. “Dat zinnetje gaat helemaal nergens over. Het rijmt gewoon goed.”
De presentatrice keek verontwaardigd.
“Het gaat helemaal nergens over,” herhaalde hij.
“Wat?” zei de presentatrice, “Bedoel je nou te zeggen dat er helemaal geen…?”
“Nee, hoe kom je daar nou bij? Hire was gewoon het eerste woord na fire in het rijmwoordenboek,” verklaarde Bruce. “You can’t start a fire without a spark, daar gaat het om,” zei hij met een opgestoken vinger.
“Jeetje…” zei de presentatrice.
“Niet te moeilijk denken, lieve schat. Ik maak gewoon popmuziek,” zei Bruce gniffelend.
Een golf van geroezemoes waaide door de zaal. Niemand had verwacht dat er helemaal geen diepzinnige betekenis school achter het meeste besproken zinnetje uit het oeuvre van de legendarische zanger.
De presentatrice wist niet goed wat te doen nu de hoofdvraag van het interview was beantwoord met een dode mus. Om de tijd vol te maken vroeg ze maar: “Hoe is het eigenlijk allemaal zo gekomen? De passie voor muziek bedoel ik dan.”
Bruce had deze vraag natuurlijk al honderden, zo niet duizenden keren beantwoord, maar nog nooit zei hij:
“Liefde op het eerste gezicht. Ik kan het niet anders verwoorden,” en hij drukte zijn shagje in de asbak.
“Ja, was het zó duidelijk?” vroeg de presentatrice.
“Reken maar van yes. Dat soort dingen weet je meteen. Zoals ik al zei: You can’t start a fire without a spark.” Hij knipte met zijn vingers en zei: “It was just like that… Weet je… de videoclip van Dancing In The Dark heeft een hele positieve wending aan m’n carrière gegeven, maar op dat moment maakte ik voor m’n gevoel een enorme fout.”
“Een fout?” zei de presentatrice.
“Ja, ik had het onder vier ogen moeten zeggen, meteen na die videoshoot. Zonder de band, zonder het publiek, alleen tegen haar,” zei de rockzanger.
De presentatrice keek bedenkelijk en zei: “Sorry, Bruce. Ik kan je even niet volgen.”
Bruce zuchtte een keer. “Nou, in die videoclip trek ik Courtney Cox toch op het podium?”
“Ja, dat is de beroemde scene,” zei de presentatrice met openslaande handen.
“Het was geen scene,” zei Bruce beteuterd.
“Geen scene?” vroeg de presentatrice.
“Nee, het was geen scene… het was echt…”
De presentatrice verstomde. Even kon ze geen woorden vinden om te reageren op deze onverwachte onthulling. Ze bracht een hand naar de mond en vroeg: “Meen je dit?”
“Ja, natuurlijk,” zei Bruce, “waarom denk je anders dat ik als een achterlijke gladiool stond te swingen op dat podium? Ik was op slag verliefd.”
“Jij?… Op Courtney Cox???”
“Ja, verliefd… blind verliefd zeg maar gerust,” zei Bruce.
“Nee toch…”
“Toch wel,” verzuchtte hij. “Heel stom, dat weet ik ook wel.”
“Zeg dat het niet waar is,” zei de presentatrice, nog altijd vol van ongeloof.
“Het was heel stom van me,” zei Bruce nog eens, “Ik kon er niets aan doen… echt… ik kon er niets aan doen.”
Wie had dacht gedacht.
Normaliter gebeuren dit soort dingen alleen in een film.
Tijdens de videoshoot van Dancing In The Dark was Bruce als een blok gevallen voor Courtney Cox. Dat was helemaal niet de bedoeling maar het gebeurde toch.
Soms nemen de natuurkrachten het gewoon even over.
“Maar, Bruce, waarom heb je het – in godsnaam – zo lang voor jezelf gehouden?” vroeg de presentatrice. “Dat was toch helemaal nergens voor nodig?”
Bruce gaf geen antwoord, alsof hij zich schaamde voor zijn gevoelens.
Het publiek begon spontaan te applaudisseren om hem te ondersteunen.
Hij bedankte zijn fans met een hand op zijn hart.
“Weet je,” zei Bruce, “onbeantwoorde liefde heeft iets heel moois. Het pure, het onaangetaste. Ik krijg daar inspiratie van. Van de andere kant voelt het nu wel bevrijdend, dat het eindelijk openbaar is. Na al die jaren van zwijgen valt er echt iets van me af.”
“Heb je Courtney nog eens gezien?” vroeg de presentatrice.
“Ja, nog een paar keer.”
“En was – het – er nog steeds?”
“De vonk, bedoel je?” vroeg Bruce.
De presentatrice knikte.
Bruce haalde zijn schouders op. “Ik heb genoeg kansen gekregen om het haar te zeggen, maar ik heb ze geen van alle gepakt.” Hij stond op het punt overmeesterd te worden door zijn emoties.
De presentatrice rook haar kans en stelde geen volgende vraag.
“Sorry, ik word even…” Bruce hield een hand voor zijn ogen en draaide zijn hoofd weg. Met zijn andere hand uitgestoken naar het publiek vroeg hij een momentje om zijn emoties onder controle te krijgen.
Uit respect voor de beroemdheid gaf de regisseur opdracht om te schakelen naar de eerste rij stoelen waar een ontroerd stelletje elkaar innig omarmde. Liefdevol drukte de man haar hoofd tegen zijn schouder. De vrouw pakte zijn pols en liet de uitgelopen make-up voor wat het was.
“Gaat het weer een beetje,” vroeg de presentatrice terwijl Bruce een traantje wegveegde.
“Ik ben oké, ik ben oké… het is nogal confronterend,” zei Bruce. Hij ademde uit met bolle wangen.
Even keek hij in de cameralens en daarna weer naar de presentatrice.
Er viel een doodse stilte in de zaal.
De camera begon langzaam in te zoomen op het gezicht van Bruce. Zijn onderlip bibberde. Hij tilde zijn hoofd op en liet het daarna weer zakken.
Het glinsteren van zijn natte ogen werd haarscherp in beeld gebracht.
Je hoorde bijna hoe de champagnekurk tegen het plafond van de regiekamer knalde.
De presentatrice ging naast hem zitten en legde een hand op zijn schouder. Ze wachtte geduldig tot hij begon te praten.
“Ik voel me nu heel klein worden,” zei hij zachtjes.
Niemand durfde te lachen.
De presentatrice streelde zijn bovenarm en zei: “Het is goed, Bruce. Het is al goed.”
Bruce liet zich achterover in de fauteuil ploffen.
De presentatrice hield een vinger op haar oor en zei: “Bruce, ik krijg zojuist van de regie te horen dat we moeten afronden.”
“Nou, saved by the bell,” zei Bruce. Hij pakte zijn buil zware shag om er eentje te draaien.
“Ik ben blij dat ik je weer een beetje zie lachen,” zei de presentatrice.
Bruce gaf haar een knuffel en een kus.

Het publiek begon te applaudisseren.
Het applaudisseren ging over in een daverend gebrul.
Steeds harder en harder.
Bierflesjes gingen de lucht in.
Stoelen werden gebruikt om de staande ovatie extra gestalte te geven.
Een fontein van builtjes zware shag overspoelde het podium.
De presentatrice kreeg een bloemetje aangereikt om Bruce mee te verblijden. Hij stak zijn neus in het fleurige boeket en bedankte de presentatrice met nog een knuffel en een kus.

Diezelfde avond werden de actualiteiten programma’s tot de nok gevuld met de grote openbaring. Internationale nieuwszenders hadden het nieuws permanent onder in beeld staan: BREAKING NEWS: YOU CAN’T START A FIRE WITHOUT A SPARK.

Bruce Springsteen had gesproken.
Muziekland verkeerde in shock.

Krediet voor Roy Santiago.

Advertisements
This entry was posted in Korte verhalen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s